بازرسی در و پنجره های پیش ساخته بناهای تاریخی با ارزیابی ظاهر و ابعاد آنها آغاز می شود. شکل کلی اجزای-مانند قاب‌ها، ارسی‌ها و توری‌ها-باید بر اساس مشخصات طراحی تأیید شود، و سطوح برای ترک‌های آشکار، تغییر شکل، عیوب یا سوراخ‌های ماشین‌کاری بررسی شوند. برای اجزای پیش ساخته، ابزارهایی مانند اندازه گیری نوار و خط کش های فولادی برای بررسی طول، عرض، ضخامت و ابعاد مورب استفاده می شود و اطمینان حاصل می شود که اندازه های تولیدی مطابق با الزامات طراحی هستند. برای درها و پنجره‌هایی که دارای الگوهای تزئینی سنتی هستند، فاصله توری‌ها، جزئیات نقوش حکاکی شده و نسبت اجزا باید از نظر سازگاری با نقشه‌های طراحی بررسی شود.
بازرسی کیفیت مواد و اجزای سازنده گام مهم دیگری است. برای درب ها و پنجره های چوبی، تمرکز بر کیفیت چوب، میزان رطوبت و وجود عیوب مانند پوسیدگی، آسیب حشرات، یا گره های بیش از حد است. برای اتصالات فلزی، مشخصات، حفاظت از سطح و یکپارچگی اتصال باید بررسی شود. برای واحدهایی که تحت پوشش سطح قرار گرفته اند، یکنواختی لایه رنگ یا پوشش باید از نظر مسائلی مانند پوسته شدن، پوسته پوسته شدن یا افتادگی بررسی شود. بررسی مواد و اجزای سازنده از قبل امکان تشخیص به موقع مشکلات کیفیت را فراهم می کند و از رفتن قطعات نامرغوب به مرحله نصب جلوگیری می کند.
پس از اتمام مونتاژ، تمرکز بر روی کیفیت اتصالات اتصال و نصب کلی تغییر می کند. بازرسان باید بررسی کنند که اتصال بین قاب و دیوار ایمن است و لولاها، چفت‌ها، پیچ‌ها و سایر بست‌ها به درستی نصب شده‌اند، و در عین حال هرگونه کج شدن یا تغییر شکل قابل توجه قاب را بررسی کنند. برای مفاصلی که از ساختن-و-تنون استفاده می‌کنند، سفتی تناسب بین تنون و خرطوم باید تأیید شود. پس از نصب لنگه ها، تست های باز و بسته شدن مکرر باید انجام شود تا از عملکرد روان اطمینان حاصل شود و مشکلاتی مانند چسبندگی، برخورد یا محکم بسته نشدن بررسی شود. عملکرد عملی امکان ارزیابی بیشتر عملکرد عملکردی و پایداری اتصال را فراهم می کند.
در نهایت، دوام و عملکرد عملکردی در و پنجره ها باید بر اساس نیازهای پروژه خاص ارزیابی شود. برای درها و پنجره‌های بیرونی ساختمان‌های تاریخی، باید توجه ویژه‌ای به مقاومت در برابر رطوبت، مقاومت در برابر خوردگی و یکپارچگی پوشش‌های سطحی شود و در صورت لزوم آزمایش‌های تخصصی انجام شود. علاوه بر این، سهولت جداسازی و جایگزینی قطعات، همراه با احتمال شل شدن اتصالات اتصال در طول استفاده طولانی مدت، باید ارزیابی شود. سوابق باید در طول فرآیند بازرسی نگهداری شوند و هر گونه مشکل شناسایی شده باید به سرعت از طریق تنظیمات و تعمیرات برطرف شود. این تجهیزات تنها پس از تأیید این که همه نتایج بازرسی با مشخصات طراحی و الزامات کیفیت مربوطه مطابقت دارند، می توانند در حالت عادی قرار گیرند.